Co zabrać do szpitala na planowy pobyt

Witam ponownie. Dziś postanowiłam opisać co według mnie trzeba zabrać do szpitala, tak żeby niczego nam nie brakowało. Z racji tego że zbliża się mój 4 już pobyt szykuję sobie wszystko powoli żeby niczego nie zapomnieć- wiadomo zawsze może ktoś coś dowieść ale po co sto razy jeździć.
Tak więc przede wszystkim zabieramy:
1.Piżamki, koszule nocne lub co kto woli do spania
2.Lekkie koszulki i spodnie na dzień (oczywiście jeśli nie musimy leżeć jak np.po operacji)
3.Bielizna (stanik raczej sportowy), skarpetki
4.Kosmetyki (żel pod prysznic,szampon,odżywka,szczoteczka,pasta,krem,balsam, mydło w płynie, grzebień, suszarka, przybory do golenia, chusteczki higieniczne, antyperspirant ,gąbka do mycia, tampony, podpaski...)
5.Ręczniki
6.Kapcie (ja zabieram lekkie tenisówki i klapki pod prysznic)
7.Książki, krzyżówki itp
8.Telefon, tablet, słuchawki...w końcu trzeba mieć łączność ze światem :)
9.Kubek,sztućce
10.Woda
11.Nie za dużo pieniędzy np.na gazetę lub kawkę w bufecie
12.Papier toaletowy (nie lubię szpitalnego gdyż jest szorstki)
13.Ciepła bluza lub sweter jak byśmy chcieli wyjść na zewnątrz
14.Szlafrok (ja wolę bluzę rozpinaną)
15.Poduszka (nie ma to jak swoja)
Jeśli chodzi o poduszkę to pamiętam mój pierwszy pobyt w szpitalu gdy poprosiłam męża aby mi przywiózł poduszkę, gdyż szpitalna była bardzo płaska i nie wygodna. Mąż przywiózł mi moją ogromną poduchę z sypialni zamiast małego jaśka, ile było śmiechu kiedy jechałam na operację z tak wielką poduchą :)
16.Dokumenty z leczenia szpitalnego, wyniki badań, skierowanie (zdarzyło mi się zapomnieć ), dowód osobisty.
To chyba tyle. Poniżej zdjęcie mojej śmiesznej piżamki :)
Pozdrawiam serdecznie i nie życzę nikomu, aby musiał szykować się na pobyt w szpitalu.

Wakacje w słonecznej Bułgarii

Dziś opiszę Wam moje wakacje w Bułgarii. W planie były Wyspy Kanaryjskie ale z polecenia znajomej tym razem padło na Bułgarię. Wyspy może za rok jak zdrowie i finanse pozwolą.
Bułgaria na 7 dni-idealnie, dłużej nie ma co bo tak naprawdę nie ma tam nic konkretnego do zobaczenia, ja byłam z rodzinką bardziej nastawiona na odpoczynek nad morzem i w hotelu ze względu na niedogodności związane z moim stanem zdrowia- niestety w Bułgarii nie czułam się zbyt dobrze. Tak więc piękna niezatłoczona plaża, dużo wolnych leżaków, czyste ciepłe Morze Czarne i piękny piasek zachęcały do korzystania i błogiego lenistwa. Hotel przy samym morzu to idealna sprawa, piękne widoki z balkonu i szum morza, czego więcej chcieć. Jeden dzień poświęciliśmy na wycieczkę objazdową, wypożyczyliśmy samochód i w drogę. Byliśmy zszokowani biedą jaka panuje na tutejszych wioskach. Zobaczyliśmy "Antyczny Nessebar", kupiliśmy pamiątki i to tyle. Warto było polecieć i zobaczyć Bułgarię. Dla mnie ogromnym plusem był bardzo krótki lot bo nie całe 2 godzinki. Jeśli ktoś boi się latać i z tego względu nigdy nie był na zagranicznych wakacjach, polecam na początek Bułgarię właśnie ze względu na tak krótki lot. My preferujemy wakacje all inclusive i dlatego trzeba tutaj zwrócić uwagę na hotel, gdyż większość hoteli wyglądała bardzo obskurnie. Mieliśmy hotel z polecenia więc nie obawialiśmy się że coś będzie nie tak. Jedzenie w hotelu jak do tej pory najlepsze jakie mieliśmy.
Bardzo duży wybór, codziennie coś innego. Z czystym sumieniem polecam hotel Riu Helios Paradise.

Lot samolotem...toaleta w samolocie...książka...jak przetrwać tam w górze :)

Podczas mojego lotu na wakacje narodził mi się w głowie pomysł na nowy wpis na mojego bloga.
Niestety boję się latać, najgorszy jest dla mnie start i wznoszenie się oraz nieoczekiwane turbulencje. Odkryłam sposób jak przetrwać ten czas i sobie go umilić.
                                               
 Tym razem rozluźniłam się malutką buteleczką winka musującego kupionego w samolocie ;) Jak to oczywiście bywa po wypiciu napoju musującego szybko nadeszła potrzeba pójścia do toalety, wiem że niektórzy boją się tam pójść ale to nic strasznego, toaleta jak najbardziej ok, nie za duża, ale z racji swojej choroby musiałam korzystać z dużo gorszych i mniejszych toalet np.na żaglówce toaleta przenośna-pomieszczenie w którym się znajdowała było tak małe, że miałam problem z założeniem spodni- było w związku z tym dużo śmiechu ;) Zauważyłam że bardzo dużo osób boi się lądowania, szczerze mówiąc nie mam z tym wielkiego problemu, bardzo pomaga dobra książka, musi naprawdę wciągnąć, wtedy zapominam gdzie jestem i jest łatwiej. Tym razem czytałam książkę "IDEALNA"autorka Magda Stachula.
Polecam- bardzo mnie wciągnęła.

 W czasie moich wakacji o których napiszę za jakiś czas przeczytałam także książkę "NIEZNAJOMY" autor Harlan Coben którą również polecam.

                                 
Także podsumowując dobra książka załatwi wszystko. Życzę samych szczęśliwych lotów :)

19.05 Światowy Dzień chorych na NZJ

Witam po dłuższej przerwie.
Dziś chciałabym Wam przedstawić co zmienia się w życiu osoby która choruje na NZJ czyli Nieswoiste Zapalenie Jelit. Kiedy byłam zdrowa żyłam zupełnie inaczej, nie martwiłam się co będzie jutro, czy będzie bolało, czy będę się dobrze czuła, czy będę w stanie wyjść z domu. Choroba zaatakowała nagle, oczywiście były wcześniej różne symptomy ale nie myślałam że to początek choroby z którą będę walczyć do końca życia. Ból i krwista biegunka spowodowały że bardzo szybko znalazłam się u lekarza specjalisty. Pierwsza diagnoza jeszcze przed wykonaniem badań okazała się trafna- CU czyli Wrzodziejące Zapalenie Jelita Grubego, choroba przewlekła, autoimmunologiczna.
Kolonoskopia zlecona przez lekarza tylko potwierdziła diagnozę. Zaczęłam leczenie które na początku przynosiło efekty, ale niestety po 3 latach nie mogłam żyć bez dużej ilości sterydów przez co spuchłam jak balon a moje stawy powoli wysiadały.
Po rozmowie z chirurgiem podjęłam decyzję o usunięciu jelita grubego- nie chciałam aby choroba przerodziła się w nowotwór.
Nieswoiste choroby jelit dotyczą wielu z nas i niestety nie mówi się o tym głośno gdyż są to bardzo wstydliwe tematy - nikt nie lubi rozmawiać o kupie :)  Trzeba o tym mówić i nie wstydzić się że coś się dzieje w naszych jelitach, przecież to część naszego ciała. A to że musimy częściej korzystać z toalety i zajmujemy ją na dłuższy czas to niestety jest norma w tych chorobach i jeśli ktoś tego nie akceptuje to już jego problem. Musimy być silni, a w tym bardzo pomaga wsparcie bliskich, więc nie krępujmy się mówić o naszych dolegliwościach i oczekiwaniach, czasami po prostu potrzebujemy pomocy i ogromnego wsparcia. Stres tylko nasila chorobę dlatego starajmy się zachowywać spokój (wiem sama z doświadczenia że jak nie ma toalety w pobliżu to jest ciężko).
W moim przypadku po przywróceniu ciągłości jelit pojawiły się niestety kolejne komplikacje ale nie mam zamiaru się poddawać, choroba motywuje mnie do działania i pomagania innym którzy są w podobnej sytuacji. Zmieniło się moje postrzeganie Świata i innych ludzi. Staram się być silna i nie myśleć o tych złych momentach, ale siłą rzeczy codziennie budzę się z obawą co przyniesie dzień.
Mam wielu znajomych chorujących na NZJ i wzajemnie się wspieramy-bo przecież W KUPIE SIŁA.

Czerwonacka Czołówka 2017

Witam po kolejnych zawodach-Czerwonacka Czołówka po raz drugi, powiem szczerze że rok temu było mi bardzo ciężko podczas biegu a w tym mimo wysokiego tętna jakoś tak lżej się biegło.
Niestety to ostatnie jak na razie zawody gdyż muszę zrobić przerwę od biegania. Takie zalecenia lekarzy. Mam tylko nadzieję że szybko wrócę.
Jestem z siebie bardzo zadowolona, miejsce open 87 na 98 osób, wynik 36,34 na 5,6 km ale nie wynik najważniejszy lecz to że przebiegłam i mam kolejny medal który powiesiłam nad łóżkiem.
Jestem także dumna z męża i z naszej znajomej którą namówiliśmy na udział w tych zawodach, a która biegała dopiero od 1,5 miesiąca.Po biegu uczciliśmy to odpowiednio ;)   Uwielbiam biegać i to jest to co chciała bym robić i w czym chciała bym osiągać sukcesy. Niestety zdrowie nie zawsze mi na to pozwala, ale myślę że jeszcze nie jeden medal będzie nad moim łóżkiem.

Rowerkiem z mężem prawie 50 km

Witam
Tak jak w tytule zrobiłam rowerkiem z mężem prawie 50 km, tak dla odmiany od biegania, chociaż ja wolę biegać :) Powiem Wam że po ok 30 km miałam już powoli dosyć ale jakoś trzeba było wrócić do domku. Nogi wysiadały,tyłek bolał. Po takim dystansie zainwestowaliśmy z mężem w spodenki z wkładkami na rower (ja mówię że z pampersem hi hi). Niestety na tą chwilę mam zakaz wysiłku fizycznego czyli niestety rower odpada więc spodenki nie wypróbowane, ale czekają. Biegać niestety też nie mogę co mnie bardzo wkurza ale zdrowie jest najważniejsze. Za miesiąc okaże się co dalej, czy szpital czy co. Lekarze sami nie wiedzą co robić, ale nie będę załamywać rąk i poczekam cierpliwie z nadzieją że będzie ok. Przecież ja jeszcze półmaraton mam do zrobienia :)

Rezonans miednicy małej a tatuaż

Postanowiłam napisać o moim przypadku, aby przestrzec wszystkich którzy mają w planie badanie rezonansem magnetycznym.
Dostałam od mojego lekarza prowadzącego skierowanie na rezonans miednicy małej w związku z chorobą i niepokojącymi objawami. Na skierowaniu Pilne, a mimo to termin na sierpień :/ .
Nie mogę tak długo czekać więc zapisałam się prywatnie, termin na następny tydzień :)
Koszty niestety duże ale co zrobić.
Pojechałam na badanie, oczywiście bez makijażu gdyż nie wolno, bez biżuterii, ubrana w bawełniane ciuszki bez metalowych guziczków itp. Wypisałam dokumenty, podpisałam oświadczenie o posiadanych tatuażach i wchodzę... nasunęło mi się w tym momencie pytanie co w związku z tym że mam tatuaże? I całe szczęście że zapytałam bo ostatni robiony 3 tygodnie wcześniej mógłby mi nieźle poparzyć skórę a także mógłby się rozlać. Jeśli więc macie umówione badanie rezonansem nie planujcie tatuażu (chyba że po badaniu). Tym sposobem musiałam poczekać kolejne 3 tygodnie na badanie gdyż od zrobienia tatuażu musi minąć co najmniej 6 tygodni. Taka sama sytuacja jeśli chodzi o makijaż trwały (nie posiadam). Rezonans za 2 dni więc trzymajcie kciuki za dobry wynik i żebym dała radę w tej ciasnej rurze :)